پس از رفتنت آرزوهایم را دفن خواهم کرد ...
دفتر خاطراتم را به آب خواهم انداخت ...

وقاب عکس اتاقم را پستوی زمان خواهم سپرد ...
نبودنت را باور خواهم کرد و

اجازه ی ورود هیچ نگاهی را
به آرزوهایم نخواهم داد ...
اما کاش قبل از رفتنت ...

به گنجشک های شهر سپرده
باشی برق انتظار را در
چشمانشان نگاه دارند...

شاید رفتنت را برگشتی دوباره باشد...

این وبلاگ را تقدیم می کنم به آرزو خودم که خیلی دوستش دارم .
M - A