سلام بهونه قشنگ من براي زندگي

آره باز هم منم همون ديوونه هميشگي

فداي مهربونيات چي مي كني با سرنوشت

دلم واست تنگ شده بود اين نامه رو واست نوشت

فداي تو نمي دوني بي تو چه دردي مي كشم

حقيقت و واست بگم به آخر خط رسيدم

رفتي و من تنها شدم با غصه هاي زندگي

قسمت تو سفر شده قسمت من آوارگي

به خاطرت مونده يكي هميشه چشم براهته

يه قلب تنها و كبود هلاك يك نگاهته

روزات بلند يا كوتاه دوست شدي اونجا با كسي

بيشتر از اين منو نزار تو غصه و دلواپسي

يه وقت منو گم نكني تو دوده و شهرغريب

كه سرزمين غربته با صد تا نيرنگ و فريب

فداي تو يه وقت شبا بي خوابي خستت نكنه

غم غريبي عزيزم زده و شكستت نكنه

امروز ديدم ديگه داري منو فراموش مي كني

فانوس آرزوها مو داري خاموش مي كني

گفتم واست نامه بدم نگي عجب چه بي وفا

با اين كه من خوب مي دونم جواب نامه با خداست

عكساي نازنين تو با چند تا گل كنارمه

يه بغض كهنه چند روزه دائم در انتظارمه

وقتي تو نيستي چه كنم با اين دل بهونه گير

مگه نگفتم چشمات و از چشم من هيچ وقت نگير

حرف منو به دل نگير همش مال غريبيه

تو رفتي من غريب شدم چه دنياي عجيبيه

زودتر بيا بدون تو اينجا واسم جهنمه

ديوار خونمون پر از سايه غصه و غمه

دلم واست شور مي زنه اين دلو بي خبر نزار

تو رو خدا با خوبيات رو هيچ دلي اثر نزار

فكر نكني از راه دور دارم سفارش مي كنم

به جون تو فقط دارم يه قدري خواهش مي كنم

مي گم شبا ستاره ها تا مي تونن دعات كنن

نورشون و بدرقه پاكي خنده هات كنن

يه شب تو پائيز كه دلت سر به سر غم مي زاره

همون كسي كه بيشتر از همه دوست داره