وقتی که این عکس رو دیدین و خوندینش چه حسی پیدا کردین؟(خواهش می کنم نظرتون رو بنویسد) 

آدم اينجا تنهاست . . .

و در اين تنهايي سايه نار و ني تا ابديت جاريست

به سراغ من اگر مي آييد . . .

نرم و آهسته بياييد ،

مبادا که ترک بردارد

چيني نازک تنهايي من . . .

اگر انسانها بدانند فرصت باهم بودنشان چقدر محدود است محبتشان نسبت به يکديگر نامحدود مي شود

............................ 

وقت را تلف ماتم گرفتن برای اشتباهات گذشته نکن. از آنها درس بگیر و بگذر

.........................

هرگز به کسی نگو که خسته و افسرده به نظر می رسد

.............

هرگز گره ای را که میشود باز کرد نبد

...............................

مشکلات را همچون فرصت هایی برای رشد و احاطه بر خود ببین

...................

پیش از قضاوت ، حرف های هر دو طرف را گوش کن

..................

فراوان بخند . شوخ طبعی تقریبا درمان همه دردهای زندگی است

.................

از زمان یا کلمات با بی توجهی استفاده نکن . هیچ کدام قابل بازگشت نیستند

....................................................

انسان بزرگ از صفات خوب دیگران استفاده می کند نه از صفات بدشان سو استفاده

......................................

خردمند به کار خویش تکیه کند و نادان به آرزوی خویش

آشناي غم تنهايي من
داغ دستان مرا باور کن
که براي تو چنين مي سوزد
روح لغزنده شبهاي مرا باور کن

که به ياد تو چنين مي شورد
طپش قلب مرا باور کن
که به نام تو چنين مي کوبد

نازنين باور تنهايي من
شعله قلب مرا باور کن
رقص آتش شدن و بودن را

تو بيا قاصدک بوته آرام خيال
در ميان غم وغوغاي وصال
مرگ مرداب مرا باور کن

قصه عاشق صادق شدن ساحل را
اي که فقدان تو عصيان من است
غم تنهايي تو مرگ من است
حاصل عمر تو بر جان من است
نازنين عمر مرا باور کن