ای کاش مانیتورت بودم...تا همیشه مقابلت بودم

ای کاش کیبوردت بودم...تا همیشه در چنگت بودم

ای کاش موست بودم...تا همیشه تو مشتت بودم

ای کاش موبایلت بودم...تا همیشه همراهت بودم

ای کاش ویست بودم...تا همیشه در گوشت بودم

ای کاش پسوردت بودم،تا همیشه تو خاطرت بودم

                        قسمم قلبم بود

                                                   وكيلم دلم بود

                                                                          و حضار جمعي از عاشقان و دلسوختگان

قاضي نامم را بلند  خواند و گناهم را دوست داشتن تو اعلام كرد

                                                                                      پس محكوم شدم به تنهايي و مرگ

كنار چوبه ي دار از من خواستند تا آخرين خواسته ام را بگويم

                                                                          و من گفتم به تو بگويند:

                                                                                                             " دوستت دارم"

براش بنويس دوستت دارم

آخه مي دوني

آدما گاهي اوقات خيلي زود حرفاشونو از ياد مي برن

ولي يه نوشته به اين سادگيا پاك شدني نيست.

گرچه پاره کردن يک کاغذ از شکستن يک قلب هم ساده تره

             سايه ام عاشق سايه ات شده

                                     مي خواستم ببينم آيا مي توانيم همــــــــــسايه شويم؟

چقدر سخته گل آرزوهات رو توي باغ ديگري ببيني

و هـــزار بار توي خودت بشكني و

اون وقت آروم زير لب بگي:

گل من باغچه نو مبارك!

روزي از  سنگي پرسيدند: " آيا دوست داشتي انسان باشي؟"

پاسخ داد: " نه!"

گفتند:" چرا؟"

گفت: " آن قدر سنگ نشدم كه آرزو كنم انسان باشم."

تو روز مرا روشن کردی

کمک کردی تا راه درست را انتخاب کنم

تو دوست منی

تو دستم را گرفتی و کمکم کردی تا بفهمم که دوستمی

و وقتی آسمان من ابری و خاکستری است

تو فقط میدونی که چی باید بگی

چون که ما با هم دوستیم دوستانی برای همیشه

و در طول دوستیمان آواز می خوانیم

آری ما دوستیم و دوستیم

و ما با یکدیگر خواهیم بود

من می دونم که چطور بهم تعلق داریم

تو در زمانهای خوب و بد اونجایی

زمانی که من خوشحالم و یا ناراحت تو دوست منی

من به تو اعتماد دارم و من هم آنجا برای تو خواهم بود

تو دوست منی

و وقتی سالها می گذرد و روزی می رسد که ما به ناچار باید جدا شویم

تو در قلب من باقی خواهی ماند

چون که ما با هم دوستیم دوستانی برای همیشه

و در طول دوستیمان آواز می خوانیم

آری ما دوستیم و دوستیم

و ما با یکدیگر خواهیم بود

من می دونم که چطور بهم تعلق داریم

هیچ کلمه ای نیست تا بر زبان آورم

تا از تو تشکر کنم برای اینکه دوست منی

همواره به خاطر داشته باش:

ارزش زمان

لذت کار کردن

التزام وظيفه

قدرت مهرباني

دانش صرفه جويي

خاصيت بردباري و شكيبايی

بذر عشق را بکار، روزبروز آبش بده، و صبورانه شاهد رشدش باش.

عاشق ؛

      كم است؛

           سخن عاشقانه؛ فراوان....

 دارم از تو مي نويسم... 

وقتي آدم عاشق باشد، همه چيز معناي بيشتري ميابد. در جهان سه چيز جاودانه است: ايمان و اميد و عشق اما برترين آنها عشق است. عشق بردبار است, همه چيز را تحمل ميكند, همه چيز را باور دارد, منتظر همه چيز است, چون عشق ميتواند بفهمد. عشق در آتش حسد نميسوزد زيرا عشق حسد نمي ورزد. اگر ايمانم چنان كامل باشد تا آنجا كه كوه ها را جابجا كنم اما عشق نداشته باشم هيچم. در عشق خطري وجود ندارد و تو خود اين را خواهي آموخت, هزاران سال است كه آدميان يكديگر را جسته اند و يكديگر را يافته اند. در حقيقت براي عشق هيچ چيز دشوار نيست, به راستي باور دارم كه بار عشق رنج آور نيست. عشق چنان عميق است كه عاشق هر پاداشي را ناديده ميگيرد. عشق بورزيد چرا كه عشق عطيه برتر است.

چقدر راحت و آسان
يكديگر را در غبار ردپاي گذشته ها
به فراموشي مي سپاريم
و چقدر بي دغدغه
به با هم بودنمان پشت پا مي زنيم
در تعجم اگر ؛
قدرت حافظه گهگداري
تصورات محو و كمرنگ گذشته را
در رگهاي تن ما ، جاري نمي كرد ؛
چطور مي توانستيم هويتي را
كه ساخته همين گذشته هاست را
يدك كش زندگيمان كنيم؟!
با تو هستم اي غريبه !
اي كه نگاهت آشناي ديروز من بود
با تو !
كه امروز به صدايت تفاخر غباري نشسته
كه از گرد فاصله هايمان موجوديت گرفته
اي كاش !
نقاب بي تفاوتي و بيگانگي ات را كنار مي زدي
تا يكبار ديگر؛
در آغوش صدايت جا خوش كنم
و فرزند خيالم را
در روشنايي حضورت ؛
صميمانه به پرواز درآورم
و مرغ خيالم را جستجوگر
صميميت گذشته مان كنم
و اي كاش بداني ؛
كه آنوقت در نگاهم
جهاني از حرارت و زيبايي
 محبت و مهرباني
فدايي لبخند تو خواهد شد...

گله ميكرد ز مجنون ليلي

 كه شده رابطه مان ايميلي

حيف از آن رابطه  انساني

 كه چنين شد كه خودت ميداني

 به اميدي كه سرآيد قهرت...