آه نميدونم چرا قلبم سنگين شده . اونقدر كه فكر ميكنم زمين نميتونه وزنشو تحمل كنه.

- رازي بين تو و قلب منه كه منو اسيرت كرده رازي كه خيلي دوست دارم بدونم چيه؟

- زندگيم همش شده خيال با تو بودن و تو را داشتن . كي ميشه اين خيالو تو واقعيت ببينم؟

- و كي مياد اون روزي كه  احساس تنهايي از وجود خسته من بار سفر ببنده.نميدوني تنهايي چقدر سخته.

- دستام گرماي دستاي تو رو كم داره و قلبم عشق و محبت تو رو

- و منتظرم تا بياي وبا حضورت اين كمبود ها رو جبران كني  . آره منتظرت ميمونم.

- ساحل قلبم به عشق امواج خروشان عشق تو احساس ساحل بودن  رو داره

- تو نذار اين ساحل احساس بودن رو  و من احساس دوست داشتن رو از دست بدم

- دوستت دارم دوستت دارم دوستت دارم دوستت دارم

خواستم اشک برای از دست دادنش بریزم ٬ دیدم تمام اشکم رو برای بدست آوردنش ریختم.

کاشکی هرگز ندیده بودمش...

خدارو میخوام نه واسه اینکه ازش چیزی بخوام

خدارو میخوام نه واسه مشکلو حله غصه هام

خدارو دوست دارم نه واسهء جهنمو بهشت

خدارو دوست دارم ولی نه واسهء زیباو زشت

خدارو میخوام نه واسه خودم که باشم یا برم

خدارو میخوام نه واسه روزای تلخ اخرم

خدارو میخوام نه واسه سکه و سکو یا مقام

خدارو میخوام که فقط تورو نگه داره برام

خدارو دوست دارم واسه اینکه تورو بهم داده

خدارو دوست دارم چون عاشق بودنو یادم داده

خدارو دوست دارم چون عاشقاروخیلی دوست داره

خدارو دوست دارم چون عاشقو تنها نمیذاره

خدارو دوست دارم واسه اینکه حواسش با منه

خدارو دوست دارم اخه همیشه لبخند میزنه

خدارو دوست دارم واسه اینکه منوتو باهمیم

خدارو دوست دارم که میدونه ما عاشق همیم

وای چقد ر این دل عاشق بلاست     میون دل با من همیشه دعواست

به دل میگم غمو تو خونت راه نده   میگه جونم مهمون حبیب خداست

چی میشه گفت به این دل دیوونه   هر چی میگم باز میگیره بهونه

کاشکی دلم غصه پنهون نداشت    خونه غم حیات و ایوون نداشت

چی میشد گفت به این دل دیوونه  هر چی میگم باز میگیره بهونه

دل خوابه و چشمای من بیداره     از ناله های من خبر نداره

می ترسم این خونه خراب عاشق    دست گلی به آب بده دوباره

چی میشد گفت به این دل دیوونه       هر چی میگم باز میگیره بهونه

 آن روز که تو را دیدم وبه آن نگاه پرخروشت دل باختم

 غربت چشمانت را چه آشنا یافتم آن نگاه با من غریبه نبود

 نگاه تو را در امتداد رویاهایم دیده بودم 

 وآن روز که نگاهم به نگاهت پیوند یافت

 قلب بیمار اما عاشقم به تپش افتاد ومن

 ومن زندگی دوباره را با عشق تو یافتم

 ای زندگانی من 

 ای همه وجود من  

 ای آغاز وپایان من  

  با تمام وجود ترانه دوست داشتن تو را فریاد می زنم.

کاش می دانستی

زندکی با همه و سعت خویش

محفل ساکت شدن و غم خوردن نیست

حاصلش تن به قضا دادن و پژ مردن نیست

اضطراب وهوس

دیدن و نادیدن نیست

زندگی خوردن خوابیدن نیست

زندگی جنبش و جاری شدن است

زندگی کوشش و راهی شدن است

از تما شا گه آغاز حیات

تا به جائی که خدا می داند

عشق  با يك لبخند  شروع ميشه و بايك  بوسه  رشد مي كنه وبا   اشك 

 تموم  ميشه

امیدورم هیچ عشقی با غم و اشک تموم نشه

ارزوجونم دوستت دارم

گويند كه مكتب عشق را 10 كلاس است:

1. نگاه

2. عشق

3. مهر و محبت

4. عاطفه و احساس

5. دوستي

6. خواستن

7. بوسه

8. ازدواج

9. زندگي

10. مرگ

من گريه كردم و گفتم: به خدا مي سپارمت

گفتي: بروم؟

ديدم كه در نگاه تو ترديد موج مي زند

آرام گفتم: برو

وقتي كه خواستي بروي گفتم: برو ولي زود برگرد!

گفتي: چرا؟

گفتم: تو ميروي كه دوباره برگردي اما زودتر بيا كه چشمم به در است.

برگشتي و گفتي: من هيچ وقت نمي روم

من مي دانستم كه مي روي، چشمان تو را بوسيدم!

و میان این هر دو افق من ایستاده ام .

و عشقم قفسی است از پرنده خالی ، افسرده و ملول ، از مسیر توفان تلاشم ، که بر درخت خشک بهت من آویخته مانده است و با تکان سر سامی خاطره خیزش ، سرداب مرموز قلب ام را از زوزه های مبهم دردی کشنده می آکند اما نیم شبی من خواهم رفت از دنیایی که مال من نیست و تو آن گاه خواهی دانست ، خون سبز من ! خواهی دانست که جای چیزی در وجود تو خالی است .

و تو آن گاه خواهی دانست پرنده کوچک قفس خالی و منتظر من !

خواهی دانست که تناه مانده ای با روح خودت و بی کسی ات را دردناک تر خواهی چشید زیر دندان غم ات ، غمی که من می برم ،  غمي که من می کشم .

....

کنار تو را ترک گفته ام و زیر این آسمان نگون سار که از جنبش هر پرنده تهی است و هلالی کدر ، چونان مرده ماهی سیم گونه فلسی بر سطح بی موجی اش می گذرد و به بازجست تو برخاسته ام تا در پایتخت عطش در جلوه ای دیگر بازت یابم .

 ای آب روشن تو را با معیار عطش می سنجم .

                                           و پارو زنان سوي تو فرستادم

                                                                   وقتي به ساحل نگاهت رسيد

                                                                                                    تو جشمانت را بستي و قايقم غرق شد!

پرسيدم: چرا دوستم داري؟

توي چشمام نگاه كرد و هيچي نگفت.

گفتم: شايد واقعا دوستم نداره!

وقتي كه رفت فهميدم دوست داشتن دل مي خواد نه دليل!

به همين سادگي رفتي

بي خداحافظ عزيزم

سهم تو شد روز تازه

سهم من اشك كه بريزم

به همين سادگي كم شد

عمر گل بوته تو دستم

.

.

.

به جون ستاره هامون

تو عزيزتر از چشامي

هرجا هستي خوب و خوش باش

تا ابد بغض صدامي

.

.

.

من اگه دوست نداشتم

پاي غمهات نمي موندم

واست اين همه ترانه

از ته دل نمي خوندم

اگه گفتم برو خوبم

واسه اين بود كه مي ديدم

داري آب مي شي، مي ميري

اينو از همه شنيدم

.

.

.

دارم از دوريت مي ميرم

از دلم نمي ري عمرم

.

.

.

از همون لحظه كه رفتي روحم از تنم جدا شد!

.

.

.

تو كه تنها نمي موني

منه تنها رو دعا كن

خاطراتمو نگه دار

اما دستامو رها كن

.

                 بي تو

                                         غريب غربتم

                                                                           آماده شكستنم

نمي دانم چقدر از بي تو بودنم گذشته است و چقدر نديدني ها را بهانه روزگار دانستم ....

اما

كاش مي آمدي تا برايت از راز غربت نشيني ام مي گفتم و آنچه را كه در درون خاموشم مي گذرد، مي ديدي!

يك سال ديگر نيز گذشت اما

                                                     نيامدي

                                                                              نديدي

شب لحظه اي به سايه خود بنگر، تا روح بي قرار مرا بيني ....

هم راز

هم ...

از پيشوند " هم " ناياب تر و گوياتر يافته اي؟