عشق چيز خاصي است

يک رفت و آمد نيست

عشق تنها يکبار بر تو حادث مي شود

اما واقعي است

عشق آن هنگامي است که تنها بدان مي انديشي

که او کجاست

عشق چون معجزه است

 که به سختی توجیه می شود

عشق زماني است که تو او را ايمن از

باد و باران می داری

عشق آن هنگامي است که تو او را در آغوش مي کشي 

و زمان را از ياد مي بري

عشق آن هنگامي است که تو او را مي بيني

و بی قرار می گردی

عشق آن هنگامی که تو در می یابی

 استتمايلاتت را

عشق آن هنگامي است که تو نام او را

بر سراسر آسمانها مي نويسي

عشق آن هنگامي است که تنها آرزويت

اينست که تو را با خود به دور دستها بري

عشق آن هنگامي است که تو او را مي بيني

و او در چشمانت ماندگار مي شود 

عشق آن هنگامي است که تو درمي يابي

که او همه چيز است

به عشق تو من يک ستاره خواهم ربود

و آن را به تو خواهم بخشيد....

دستهایم برایت شعر می نویسند

اما تو هرگز نخواهی خواند

آتش عشق در چشمانم غوطه می زند

ولی تو هرگز نخواهی دید

نه تو هرگز مرا نخواهی فهمید

و من با این همه اندوه از کنارت خواهم گذشت

و باز تو درک نخواهی کرد

عشق عشق می آفریند       عشق زندگی می بخشد

زندگی رنج به همراه دارد        رنج دلشوره می آفریند

دلشوره جرات می بخشد        جرات اعتماد به همراه دارد

اعتماد امید می آفریند            امید زندگی می بخشد

زندگی عشق می آفریند         عشق عشق می آفریند

                       .....و از عشق مردن

                      سفریست به سوی خدا

هفت شهر عشق

شهر اول :نگاه و دلربایی

شهر دوم :دیدار و آشنایی

شهر سوم :روزهای شیرین و طلایی

شهر چهارم:بهانه،فکر،جدایی

شهر پنجم:بی وفایی

شهر ششم:دوری و بی اعطنایی

شهر هفتم:اشک،آه،تنهایی